Τέχνη. 6(1) λιτ. ένας GDPR χρησιμεύει ως νομική βάση για τις εργασίες επεξεργασίας για τις οποίες λαμβάνουμε συναίνεση για συγκεκριμένο σκοπό επεξεργασίας. Εάν η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα είναι απαραίτητη για την εκτέλεση σύμβασης στην οποία είναι συμβαλλόμενο μέρος το υποκείμενο των δεδομένων, όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, όταν απαιτούνται εργασίες επεξεργασίας για την προμήθεια αγαθών ή για την παροχή οποιασδήποτε άλλης υπηρεσίας, η επεξεργασία είναι με βάση το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχ. β GDPR. Το ίδιο ισχύει για τέτοιες εργασίες επεξεργασίας που είναι απαραίτητες για την εκτέλεση προσυμβατικών μέτρων, για παράδειγμα σε περίπτωση ερωτήσεων σχετικά με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες μας. Υπόκειται η εταιρεία μας σε νομική υποχρέωση βάσει της οποίας απαιτείται επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, όπως για την εκπλήρωση φορολογικών υποχρεώσεων, η επεξεργασία βασίζεται στο άρθ. 6(1) λιτ. γ GDPR. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μπορεί να είναι απαραίτητη για την προστασία των ζωτικών συμφερόντων του υποκειμένου των δεδομένων ή άλλου φυσικού προσώπου. Αυτό θα συνέβαινε, για παράδειγμα, εάν ένας επισκέπτης τραυματιστεί στην εταιρεία μας και το όνομα, η ηλικία, τα δεδομένα ασφάλισης υγείας ή άλλες ζωτικής σημασίας πληροφορίες θα έπρεπε να διαβιβαστούν σε γιατρό, νοσοκομείο ή άλλο τρίτο μέρος. Τότε η επεξεργασία θα βασιζόταν στο άρθ. 6(1) λιτ. δ GDPR. Τέλος, οι εργασίες μεταποίησης θα μπορούσαν να βασίζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 εδάφιο. στ GDPR. Αυτή η νομική βάση χρησιμοποιείται για εργασίες επεξεργασίας που δεν καλύπτονται από κανέναν από τους προαναφερθέντες νομικούς λόγους, εάν η επεξεργασία είναι απαραίτητη για τους σκοπούς των έννομων συμφερόντων που επιδιώκει η εταιρεία μας ή τρίτος, εκτός εάν αυτά τα συμφέροντα υπερισχύουν των συμφερόντων ή θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών του υποκειμένου των δεδομένων που απαιτούν προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Τέτοιες επεξεργασίες είναι ιδιαίτερα επιτρεπτές επειδή έχουν αναφερθεί ρητά από τον ευρωπαίο νομοθέτη. Θεώρησε ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί έννομο συμφέρον εάν το υποκείμενο των δεδομένων είναι πελάτης του υπεύθυνου επεξεργασίας (αιτιολογική σκέψη 47 Πρόταση 2 GDPR).
